بنا به گزارش سازمان ملل متحد، بهره‌وری فزاینده کارخانجات آمریکا باعث شده است تا اقتصاد آن همچنان به عنوان بزرگترین اقتصاد صنعتی جهان بیش از یک پنجم تولیدات جهانی و حدود دوبرابر تولیدات چین را به دنیا عرضه کند.

اما از سوی دیگر بهره‌وری به معنای نیاز به کارکنان کمتر است و این همان روندی است که بنا به پیش‌بینی اقتصاددانان همچنان تداوم خواهد داشت. بر اساس گزارش وزارت کار آمریکا از زمان اوج دوران استخدام آمریکایی‌ها در سال 1979 تعداد آمریکایی‌های شاغل در کارخانجات 40درصد افت داشته است. اتحادیه‌های کارگری در واکنش به این روند به باراک اوباما فشار آورده‌اند تا از طریق بکارگیری سیاست‌هایی که موانعی بر سر راه تجارت می‌گذارد، از مشاغل حمایت کند.
مارک چاندلر، یک اقتصاددان بین‌المللی می‌گوید: «آمریکا هنوز یک غول اقتصادی است. اگر متوجه این واقعیت نباشید، ممکن است سیاست‌های غلطی اتخاذ کنید و این احتمال وجود دارد که فرصت‌های سرمایه‌گذاری را از دست بدهید.

آمریکا باید در ارتباط با نزدیک‌ترین رقیب خود از اطمینان بیشتری برخوردار باشد
 
این به یک رسم ملال‌آور تبدیل شده است که غربی‌ها در ارتباطات خود با چینی‌ها سخنرانی‌های خود را با اندرزی از ادبیات کلاسیک چین زینت می‌بخشند.

باراک اوباما هم که در سخنان ماه جولای خود رهبران چین و آمریکا را خطاب قرار داده بود، نه تنها یک نقل قول معمول از منسیوس، حکیم معروف پیرو کنفوسیوس فیلسوف چینی نقل کرد، بلکه نکته‌ای تاثیرگذارتر از یائو مینگ بسکتبالیست چینی گفت: «مهم نیست که عضو جدید یک تیم باشید یا عضو قدیمی آن، مهم این است که برای منطبق‌سازی خود با دیگران به زمان نیاز دارید.» با وجود گذشت 30 سال از برقراری مجدد روابط دیپلماتیک بین دو کشور که با روی‌کار آمدن نظام کمونیست قطع شده بود، هر دو طرف هنوز به‌طرز بدی نیازمند منطبق شدن با یکدیگر هستند. مشکل اصلی تردید طرفین در مورد فرجام این روابط است. از خیلی جنبه‌ها سرنوشت هر دو کشور مانند یک زوج به‌هم گره خورده است. اقتصادهای آنان به هم بافته شده است بخصوص طی یک دهه گذشته. آمریکا بزرگ‌ترین قرض‌گیرنده جهان و چین بزرگ‌ترین اعتباردهنده به آن است. از مساله تغییرات جوی گرفته تا احیای اقتصادی، جهان با مشکلاتی روبه‌رو است که نیازمند هماهنگی و همکاری چین و آمریکا است.

تولیدکنندگان بزرگی چون بویینگ، کاترپیلار و تری‌ام نتایج درآمدی خود را گزارش خواهند داد. پیش‌بینی می‌شود این گزارش‌ها نشان دهد شرکت‌ها و مصرف‌کنندگان آمریکایی بار دیگر شروع به صرف هزینه کرده‌اند.
البته اقتصاد آمریکا به اندازه 20 سال پیش به کارخانجات خود وابسته نیست. بلکه این هزینه مصرف‌کنندگان است که موتور محرکه اقتصاد این کشور است، اما این اواخر هزینه مصرف‌کنندگان به‌خاطر از بین رفتن مشاغل و تعطیلی کارخانجات کاهش یافت. اکنون سخن از احیای اقتصادی تولید محور به میان آمده است.

كسري بودجه آمريكا ركورد 42/1‌تریلیون دلاری را زد

 42/1‌تریلیون دلار یعنی چقدر پول؟ این مقدار بیش از کل اقتصاد هندوستان، تقریبا به اندازه اقتصاد کانادا و بیش از 4700 دلار به ازای هر مرد، زن و کودک در آمریکاست.

این رقم کسری بودجه فدرال ایالات متحده در سال 2009 میلادی است که خزانه‌داری آمریکا روز جمعه اعلام کرد. این میزان بیش از سه برابر بیشترین کسری بودجه‌ای است که تا کنون طی یک سال ایجاد شده است.
برخی از اقتصاددانان هشدار داده‌اند که اگر دولت ایالات متحده تصمیمات دشواری در زمینه کاهش هزینه‌ها یا افزایش مالیات اتخاذ نکند، بذر یک بحران اقتصادی دیگر کاشته خواهد شد.
آمار و ارقامی که خزانه‌داری ایالات متحده روز جمعه منتشر کرد، حکایت از این دارد که دولت آمریکا در ماه سپتامبر 6/46 میلیارد دلار بیش از درآمدش هزینه کرده است.

گویی هر مجروح از نیروهای غربی، هرگونه تجدید قوا و هر سخنرانی ظاهرفریبانه سیاسی در مورد «درستی» و «لزوم» اين جنگ، سرنوشت این ماموریت رابه تقلا و ناامیدی بیشتر محکوم می‌کند.
حمایت‌های غرب از این جنگ که از پیش به‌خاطر تعداد روز افزون زخمی‌ها آسیب دیده بود، در ماه اوت با مشکل دیگری به نام انتخابات ریاست جمهوری مواجه شد. در این انتخابات به طور وسیعی به نفع رییس جمهوری فعلی یعنی حامد کرزای تقلب شد. به رغم این اوضاع تیره و تار، باراک اوباما با درخواست آمریکا و فرمانده نیروهای ناتو در افغانستان، ژنرال استنلی مک کریستال برای اعزام تعداد زیادی نیرو مواجه است. این تصمیم اوباما ریاست جمهوری وی را تعریف خواهد کرد. به‌رغم دشواری و به دلیل دشواری این تصمیم او مجبور است به فرمانده هرآنچه نیاز دارد، بدهد.
مخالفان «حمله سریع» به افغانستان تصور می‌کنند این گزینه یک اقدام «ضد تروریستی» جراحی‌گونه است که بر حملات هوایی ناجوانمردانه و آدم‌کشی بنا نهاده شده است، اما به نظر می‌رسد اوباما به درستی از آن اجتناب می‌کند. فرمانده مک کریستال که یک کهنه‌کار نیروهای ویژه است، بر این نکته تاکید دارد که چنین روشی کارساز نخواهد بود. به عقیده وی با چنین روشی این احتمال وجود دارد به جای اینکه القاعده نابود و ناتوان شود، غیرنظامیان بیشتری کشته شوند و دشمنان تازه‌ای به‌وجود آیند.

 یک زن و یک مرد آمریکایی  به عنوان برندگان نوبل اقتصاد سال 2009 معرفی شدند.
آكادمي علمي رويال سوئد خانم الينور استورم و آقاي اوليور ويليامسون را به‌خاطر تحلیلی که از حاکمیت اقتصادی ارائه کردند مشترکا به عنوان برندگان نوبل اقتصاد 2009 معرفی کرد.
الینور استورم اولین زنی است که از زمان معرفی اولین برنده نوبل اقتصاد در سال 1968 تا کنون موفق شده است برنده این جایزه شود. به علاوه وی پنجمین زنی است که در سال جاری موفق به دریافت جایزه نوبل شده است که در تاریخ جوایز نوبل پدیده‌ای بی‌سابقه است.
آکادمی علمی سلطنتی سوئد دلیل انتخاب استورم را «تحلیلی که از حاکمیت اقتصادی» ارائه داد اعلام کرد و گفت او در این تحلیل توصیف کرده است که چگونه يك دارایی‌ مشترک توسط گروه‌هایی که از آن استفاده می‌کنند با موفقیت مدیریت می‌شود.
این آکادمی اعلام کرد ویلیامسون تئوری‌ اي را در مورد اینکه شرکت‌ها به عنوان ساختارهایی برای حل مناقشات عمل می‌کنند، ارائه کرده است. بر اساس اعلام این آکادمی، «طی سه دهه گذشته این تلاش‌های اساسی موجب پیشرفت تحقیقات در زمینه حاکمیت اقتصادی شده و آن را از حاشیه به مرکز توجهات علمی سوق داده است.»

دیمیتری مدودف رييس جمهوری روسيه ديروز اعلام کرد که اقتصاد کشورش بیش از آنچه انتظار می‌رفت از بحران مالی جهان ضربه دیده است، اما راهکارهای کرملین باعث شده است که هنوز بدترین سناریوی ممکن برای اقتصاد این کشور روی ندهد.

مدودف گفت که تولید ناخالص داخلی روسیه در سال‌جاری تا حدود 5/7‌درصد کاهش خواهد یافت، در حالی که پیش‌بینی‌های قبلی از کاهش 3 تا 5/3‌درصدی تولید ناخالص داخلی این کشور حکایت داشت. اين در حالي است كه تولیدات صنعتی روسیه نیز تا نزدیک به 14‌درصد در نیمه اول سال 2009 سقوط کرد.
مدودف در مصاحبه‌ای که روز یکشنبه از شبکه یک دولتی روسیه پخش شد، عنوان کرد: «باید اعتراف کنم که ما به سطحی پایین‌تر از حداقل انتظارات سقوط کردیم. آسیب واقعی وارد آمده بر اقتصاد کشورمان بسیار شدیدتر از پیش‌بینی‌های خودمان، بانک جهانی و سایر نهادهای متخصص بود.»

  جاگلند، رييس كميته جايزه صلح نوبل در حال معرفي اوباما به عنوان برنده جايزه صلح نوبل 2009- عكس: AFP

 دیروز جمعه رییس‌جمهوری آمریکا، باراک اوباما به عنوان برنده جایزه صلح نوبل سال 2009 برگزیده شد.
این خبر در شرایطی منتشر شد که هیچ‌یک از پیش‌بینی‌ها  احتمال چندانی برای برنده شدن او قائل نشده بودند. بر اساس اعلام توربژوئرن جاگلند، رييس كميته نروژي نوبل، باراك اوباما، رييس‌جمهوری آمريكا به دليل آنچه وي آن را «تلاش‌هاي ويژه در راستاي تقويت ديپلماسي بين‌المللي و همكاري ميان مردم» ‌خواند، برنده جايزه صلح نوبل 2009 شده است.

 اتحادیه اروپا روز چهارشنبه اقدام به فاش کردن اسامی آن دسته از کشورهای عضو خود کرد که از محدوده کسری بودجه این اتحادیه تجاوز کرده‌اند. این اقدام همزمان با تعمیق اختلافات اعضا بر سر زمان و نحوه توقف حمایت‌های مالی دوره بحران اقتصادی انجام شد.

كميسيونر اقتصادي و پولي اتحاديه اروپا

همزمان با اینکه مجادلات بر سر توقف هزینه‌های محرک اقتصادی در میان کشورهای عضو اتحادیه اروپا بالا گرفته است، این اتحادیه اعلام کرد که بیست کشور از 27 کشور عضو آن هم‌اکنون با خطر مجازات بخاطر کسری بودجه بیش از حد مواجهند.
استرالیا، بلژیک، جمهوری چک، آلمان، ایتالیا، اسلوواکی، اسلوونی، هلند و پرتغال به‌خاطر نقض تعهداتشان مبنی‌بر حفظ کسری بودجه خود در محدوده 3 درصد تولید ناخالص داخلی متهم شده‌اند.

 دیروز دوشنبه سه آمریکایی به نام‌های الیزابت بلک‌برن، کارول گریدر و جک زوستاک به عنوان برندگان نوبل پزشکی سال 2009 معرفی شدند. این انتخاب بخاطر تحقیق آنان که کاربردهایی در مطالعات مربوط به سرطان و سالخوردگی دارد صورت گرفت.

این سه نفر مشکل بزرگی را در زیست‌شناسی حل کردند و توانستند پاسخی برای این پرسش بیابند که چگونه کروموزوم‌ها می‌توانند طی فرایند تقسیم سلولی به طور کامل کپی شوند طوری که از تعداد آن‌ها کاسته نشود.
بلک‌برن 60‌ساله که هم تابعیت آمریکایی دارد و هم استرالیایی، استاد زیست‌شناسی و فیزیولوژی دانشگاه کالیفرنیای ایالت سانفرانسیسکو است.
گریدر 48‌ساله استاد دپارتمان زیست‌شناسی مولکولی و ژنتیک دانشکده پزشکی دانشگاه جان هاپکینز بالتیمور است.
زوستاک که متولد لندن است، از سال 1979 در دانشکده پزشکی دانشگاه هاروارد مشغول بوده است و هم‌اکنون استاد ژنتیک بیمارستان عمومی ماساچوست در بوستون است.
جایزه اعلام شده شامل 10‌میلیون کرون (4/1‌میلیون دلار)، یک دیپلم افتخار و یک دعوتنامه برای حضور در مراسم اعطای جوایز در روز 10‌دسامبر در استکهلم سوئد است. برندگان دیگر جوایز نوبل از جمله نوبل فیزیک، شیمی، ادبیات، صلح و اقتصاد طی روزهای آینده اعلام خواهند شد.
بانی جوایز نوبل، آلفرد نوبل یک صنعتگر سوئدی بود که دینامیت را اختراع کرد. در وصیت او در سال 1895 اعطای جوایز نوبل مطرح شد، اما اولین جوایز شش سال پس از آن اهدا شدند.

فشار اقتصادی درآمریکا کاهش یافت

گروه بین‌الملل- بر اساس تحلیل ماهانه‌ای که خبرگزاری آسوشیتد‌پرس در مورد میزان فشار اقتصادی بیش از 3100‌بخش ایالات‌متحده منتشر می‌کند، درماه اوت نشانه‌هایی از یک احیای کند و با افت‌و‌خیز در برخی نواحی آمریکا بروز کرد. میانگین فشار اقتصادی نواحی مختلف کشور کمی کاهش یافت و بخش‌های کمتری به عنوان نواحی تحت فشار اقتصادی رده‌بندی شدند.

تازه‌ترین شاخص‌های فشار اقتصادی که توسط آسوشیتد‌پرس منتشر شده‌ حاکی از آن است که میزان سختي‌هاي ناشی از بحران اقتصادی در برخی از نواحی‌ای که بیشترین آسیب اقتصادی را دیده‌اند کاهش یافته است. این شاخص با تخصیص نمره یک تا صد به میزان بیکاری، تعطیلی بنگاه‌های اقتصادی و ورشکستگی در هر ناحیه تعیین می‌شود. بر اساس مطالعات، ناحیه‌ای که شاخص فشار اقتصادی در آن از 11 تجاوز کند، تحت فشار نامگذاری می‌شود. در ماه اوت میانگین شاخص‌های نواحی مختلف آمریکا به 3/10 کاهش یافت، در حالی‌که این رقم در ماه جولای 54/10 بود. این اولین بار ظرف سه ماه گذشته است که میانگین فشار اقتصادی در آمریکا کاهش یافته است. میانگین شاخص فشار اقتصادی در ماه اوت سال 2008، 94/6 بود.

حزب دموکرات‌ مسیحی متعلق به آنگلا مرکل و حزب دموکرات‌ آزاد به اتفاق بر آلمان حکومت خواهند كرد
 هرچند رقابت‌های انتخابات پارلمانی آلمان کسل‌کننده و خواب‌آور شده بود، اما نتیجه به‌دست آمده از آن تکان‌دهنده و هیجان‌انگیز شد. بر اساس رای مردم، «ائتلاف بزرگ» دو حزب عمده آلمان یعنی حزب دموکرات‌ مسیحی مرکل و حزب چپ‌گرای سوسیال دموکرات از هم گسست.
آنگلا مرکل همچنان در سمت صدر اعظمی آلمان ابقا شد، اما شریک جدید او در حکومت کشور حزب دموکرات‌ آزاد خواهد بود که بهترین نتیجه تاریخی خود را در روز یکشنبه 27 سپتامبر به‌دست آورد. این تغییر در شراکت سیاسی از تغییر در اولویت‌ها و لحن دولت آلمان خبر می‌دهد.
دولت جدید «زرد و سیاه» آلمان حاصلي از ائتلافی است که طی سال‌های 1983 تا 1998 بر آلمان حکومت کرد با این تفاوت که حزب دموکرات آزاد این بار از قدرتی به مراتب بیشتر برخوردار است. حزب دموکرات آزاد یک حزب طرفدار کسب‌و‌کار است که مدافع اصلاحات در نظام تامین اجتماعی، آزادی‌های مدنی و مهم‌تر از همه کاهش مالیات و سهولت در پرداخت آن است. این حزب به شدت با بسیاری از سیاست‌هایی که مرکل طی ائتلافش با حزب سوسیال دموکرات برای رضایت آن حزب به اجرا درآورد، مخالف است. از جمله این سیاست‌ها می‌توان به سیاست حداقل دستمزدها و حقوق مستمری‌بگیران اشاره کرد. شرایط دولت آلمان ظرف چهار سال آینده تا حدود زیادی به چگونگی برطرف کردن تنش‌های مربوط به چنین سیاست‌هایی بستگی خواهد داشت.

وزیر نفت عراق با تعلل نخواهد توانست سرمایه‌گذاران خارجی را ترغیب کند

اگرچه متقاضیان بر در وزارت نفت عراق می‌کوبند، اما آن‌هایی که در داخل این وزارتخانه نشسته‌اند هنوز در گفتن «بفرما» به آنان تعلل می‌ورزند.

مجوزهای توسعه مناطق نفت‌خیز با سرعتی لاک‌پشتی صادر می‌شوند. وزارتخانه به شرکت‌هایی که در انتظار قراردادهای اکتشاف و حفاری هستند گفته است پیش از بررسی قراردادهای بلند مدت، باید وام‌هایی که به‌طرزی غیرعادی کلان هستند، پرداخت کنند. پارلمان عراق که هنوز پر است از نمایندگانی که می‌ترسند خارجی‌ها «نفت عراق را بدزدند»، با عدم تصویب قوانین لازم، هرگونه پیشرفتی را در این زمینه با مانع مواجه ساخته‌است. عراق چهارمین ذخایر نفت جهان را پس از کشورهای عربستان سعودی، کانادا و ایران داراست.
هم‌اکنون که نمایندگان پارلمان در تعطیلات پایان تابستان هستند، تکنوکرات‌های وزارت نفت عراق بی‌سروصدا گام‌هایی محتاطانه را به سمت تبدیل عراق به آن غول هیدروکربن جهان که آرزویش را دارد، برمی‌دارند.

                                        
 ویلیام سفیر که در بیست و هفتم سپتامبر دارفانی را وداع گفت در اولین دیکشنری سیاسی که منتشر کرد، مدخلی را به «هنجار» جهانی اختصاص داد. این واژه توسط وارن هاردینگ متداول شد که پس از جنگ جهانی اول برای ریاست‌جمهوری آمریکا سرگرم رقابت انتخاباتی بود؛ اما استفاده ازاین واژه پس از حملات تروریستی 11 سپتامبر 2001 گریز‌ناپذیر شد. «هنجار» همان چیزی است که وقتی مردم دیگر به آن بی اعتنا نیستند نام «عادی بودن اوضاع» بر آن می‌نهند؛ بنابراین جای تعجب نیست که در بیانیه پایانی اجلاس رهبران بیست اقتصاد بزرگ جهان موسوم به گروه بیست که در پیتسبورگ در روزهای 24 و 25 سپتامبر تشکیل شد، عادی‌سازی جهان بار دیگر مورد توجه قرار گرفت. پس از بحران اقتصادی شدید سال گذشته، مردم جهان خواهان ثبات و قابل‌پیش‌بینی بودن یا به‌طور خلاصه عادی‌سازی جهان شده‌اند؛ اما این عادی‌سازی چقدر دور از دسترس است؟ و پس از بزرگترین فروپاشی مالی جهانی از هنگام رکود بزرگ تا کنون، یک اقتصاد جهانی «عادی» چه شکلی خواهد داشت؟

تروریسم و فعالیت‌هاي هسته‌ای در اولویت مباحث مجمع عمومی سازمان ملل قرار گرفت
 بیش از 120 رهبر جهان دیروز چهارشنبه درست پس از اجلاس تغییرات جوی گرد هم آمدند تا موضوعات بسیار مهم دیگری را در عرصه بین‌المللی از تروریسم گرفته تا گسترش تسلیحات هسته‌ای و گسترش فقر ناشی از بحران مالی جهان مورد بررسی قرار دهند.

بان‌کی‌مون، دبیرکل سازمان ملل در سخنرانی از پیش تنظیم شده خود برای افتتاحیه شصت و چهارمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد گفت: «با وقوع بحران‌های همزمان بسیار از جمله بحران مواد غذایی، بحران انرژی، رکود اقتصادی و آنفلوآنزای همه‌گیر، جهان برای پاسخ به ما می‌نگرد. اگر زمانی برای اقدامی چند ملیتی و لحظه‌ای برای خلق سازمان مللی با عملکرد واقعا جمعی وجود داشته باشد، آن زمان همین حالا است.»
این آخرین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل پیش از تعطیلی آن برای بازسازی در اواخر پاییز امسال است که چهره‌های تازه‌واردی چون رییس‌جمهوری ایالات‌متحده، باراک اوباما، رییس‌جمهوری روسیه، دیمیتری مدودف، رییس‌جمهوری چین، هو جینتائو و نخست‌وزیر تازه منتخب ژاپن یوکیو هاتویاما را پذیراست.

وی به دنبال حمایت سایر رهبران کشورهای عضو گروه بیست است .هرچند اوباما خود را برای میزبانی اجلاس جی20 که در روزهای پنجشنبه و جمعه در پیتسبورگ برگزار می‌شود، آماده می‌کند اما هنوز اختلافات قابل توجهی بین این رهبران وجود دارد.
علاوه‌بر به پیش راندن اهداف آمریکا در این اجلاس، اوباما با پرسش‌های دشواری از سوی سایر رهبران این گروه در زمینه توانایی دولتش برای کاهش کسری بودجه روزافزون آمریکا مواجه خواهد شد. کاخ سفید اعلام کرده است که میزان این کسری بودجه در سال جاری میلادی بالغ بر 548/1تریلیون دلار خواهد شد و این رقم ظرف دهه آینده به 9‌تریلیون دلار خواهد رسید. اوباما به عنوان بخشی از تلاش خود در جهت متقاعد ساختن جهان مبنی بر اینکه در به کنترل درآوردن این کسری بودجه جدی است، طرحی دارد که بر اساس آن ایالات متحده و سایر کشورها می‌بایست تغییرات جامع و بنیادینی در نحوه مدیریت کسری بودجه خود ایجاد کنند.

یک اقدام حمایت‌گرایانه که سیاست بد، اقتصاد بد و دیپلماسی بد را به نمایش می‌گذارد و به آمریکا ضربه می‌زند.
 آیا آمریکا چیزی را از دست می‌دهد؟

باید یقین داشته باشید وقتی دولتی تصمیمی را در ساعت 9 شب جمعه اعلام می‌کند، از آنچه انجام می‌دهد به خود نمی‌بالد. این تنها چیزی است که در مورد تصمیم اوباما برای زیر پا گذاشتن تعهدی که او و سایر رهبران گروه بیست در آوریل گذشته پایبندی خویش را بدان اعلام داشتند، می‌توان گفت. آنها تعهد کرده بودند که در دوران پر از خطر اقتصادی از راهکارهای حمایت‌گرایانه دوری کنند. تصمیم اوباما برای وضع تعرفه 35درصدی بر لاستیک‌های وارداتی از چین به یک اشتباه عظیم شبیه است که تاییدی است بر بزرگترین نگرانی منتقدان وی. آنها این نگرانی را داشتند که رییس‌جمهوری قادر نباشد به تمایلات خاص حزب خود پایبند بماند و به سیاست‌هایی که او را بر مسند ریاست‌جمهوری نگه می‌دارد متوسل شود.