شامپانزه‌هاي فيلم‌هاي افسانه‌اي تنها موجوداتي نيستند كه به ارتفاعات پناه مي‌برند.انسان‌ها نيز هميشه به دنبال راه‌هايي براي فرار از سطح زمين بوده‌اند و اين كار را يا با ساخت دستگاه‌هاي ساخت‌وسازي كه در ارتفاع امكان استفاده از آنها وجود داشت انجام داده‌اند و يا با ساخت بناهايي كه تا ميان ابرها سر برمي‌كشد. اما ارتفاع بلندترين ساختمان‌هاي امروز به حدي است كه حتي كينگ‌كنگ افسانه‌اي هم نمي‌تواند به آنها برسد.تعريف ساختمان «بلند» از محلي به محل ديگر و از سالي به سال ديگر تغيير مي‌كند. به عنوان مثال، ارتفاع بلندترين ساختمان‌هاي قاره اروپا در مقايسه با بلندترين ساختمان‌هاي جهان در حد متوسطي است و بسياري از ساختمان‌هاي مرتفع آمريكا كه زماني بلندترين ساختمان‌هاي جهان بودند با ساخت آسمان خراش‌هاي آسيايي اكنون از رده ساختمان‌هاي بلند خارج شده‌اند. طي سال‌هاي آينده با تكميل برج‌هايي چون برج آزادي در نيويورك، برج دبي در امارات متحده عربي و چند برج ديگر، معناي «بلندي» دوباره تعريف مي‌شود.اما به راستي اين ساختمان‌هاي سر به فلك كشيده تا به كجا سر به آسمان خواهند كشيد؟طي‌سال‌هاي زيادي از قرن بيستم، كشور آمريكا به صحنه نمايش آسمانخراش‌هاي مرتفع جهان تبديل شده بود. چارچوب‌هاي فولادي و اختراع آسانسور دست به دست هم دادند تا ساخت بناهاي بلند آسان شود و با تغيير ساختار شهرها لزوم چنين ساختمان‌هاي بلندي بيشتر احساس شود. چندين سال پياپي بلندترين ساختمان‌هاي جهان به كشور آمريكا تعلق داشت. در دهه 30ميلادي ساختمان‌هاي كرايسلر آمريكا كه زماني بلندترين ساختمان‌هاي جهان بودند، رتبه نخست خود را به امپايراستيت دادند و در سال 1973 نيز مركز تجارت جهاني جاي همه آنها را گرفت اما دو سال بعد سيرزتاور شيكاگو با 1454 پا ارتفاع گوي سبقت را از همه ربود.ولي قرن 21 شاهد ساختمان‌هاي مرتفع و متفاوتي بود و قاره‌ها و كشورهاي ديگري توانستند در اين قرن ركورد مرتفع‌ترين ساختمان‌هاي جهان را به خود اختصاص دهند. بلندترين ساختمان جهان، تايپه 101 در سال 2004 تكميل شد و به عنوان نماد تايوان شناخته شد، همچون برج‌هاي پتروناس كه نماد مالزي هستند. گفته مي‌شود برنامه‌اي دولتي در مالزي در دست اقدام است كه تا سال 2020 علاوه بر توسعه اقتصادي سرآمد در جهان اين كشور را به صحنه نمايش بلندترين بناهاي جهان تبديل كند.