اقتصاد اين منطقه به آرامي از حدود سال‌هاي 98-1997 احياء شد. حتي به تازگي اين منطقه شاهد رشد خوب اقتصادي ظرف چند سال پياپي شد و مسايل مالي دولت‌هاي اين منطقه به طرز قابل توجهي بهبود يافت. با وجود اين، پنج اقتصاد اصلي اين منطقه يعني اندونزي، مالزي، فيليپين، سنگاپور و تايلند هنوز به‌خاطر آنكه تعداد شركت‌هاي در سطح‌ جهاني در آنها نزديك به صفر است، تعجب تحليل‌گران را برانگيخته‌اند. منطقه آسياي جنوب‌شرقي با جمعيت 570 ميليون نفر پرچمدار توسعه اقتصادي در سطح آسيا بوده است. پس چرا هنوز اين منطقه نتوانسته است يك‌ نام تجاري جهاني مانند سامسونگ وال‌جي كره جنوبي به‌وجود آورد؟ رهبران پيشتاز اين منطقه در بخش فن‌آوري از جمله شركت‌‌هاي تايواني اي‌يو اوپترونيكس و تايوان سميكانداكتر كجا هستند؟ قهرمانان جهاني اين كشور كه چون تاتااستيل، رنبكسي و پيروي هندوستان ياهوآوي و لنووي چين بودند، چه شدند؟ اگر از يك سرمايه‌گذار در لندن يا نيويورك بخواهيد كه شركت‌هاي داراي اعتبار جهاني منطقه آسياي جنوب‌شرقي را نام ببرد، بعيد به نظر مي‌رسد كه نامي جز شركت‌ هواپيمايي سنگاپور را به ياد بياورد.

اما اكنون كساني كه دل‌مشغولي طلا را داشته‌اند بسيار خوشحالند. سرانجام روز پنج‌شنبه سيزدهم مارس، اين فلز زرد ارزشي بيش از 1000 دلار در هر اونس به خود گرفت.
اين تحول مي‌تواند تاييدي باشد بر اعتقاد آنهايي كه مي‌گفتند طلا تنها ذخيره با ارزش است و پول كاغذي محكوم به فنا است و به طور ذاتي ارزشي معادل صفر دارد.
به همين دليل است كه يكي از دلايل اصلي چهاررقمي شدن ارزش طلا به مشكلات دلار مربوط است، ارزي كه پيش از اين معتبرترين ارز جهان محسوب مي‌شد.
روز پنج‌شنبه ارزش هر اسكناس پشت سبز به كمتر از 100 ين سقوط كرد و به پايين‌ترين سطح‌ خود از سال 1995 تاكنون رسيد و به فرانك سوئيس نزديك شد.
بسياري بر اين عقيده‌اند كه به لحاظ ارزش واقعي، ارزش طلا هنوز كمتر از ركورد اصلي خود در سال 1980 است. بايد ارزش كنوني طلا دوبرابر شود تا با توجه به نرخ تورم معادل 850 دلار آن زمان شود.
به علاوه در بحث حفظ ارزش طلا اين موضوع مطرح است كه تا چند دهه پس از آن ركورد تاريخي سال 1980، ارزش اسمي اين كالا تا دوسوم سقوط كرد.

 وزير اقتصاد هندوستان، پالانياپان چيد امبارام، در بخشي از سخنراني خود در مورد بودجه در روز بيست و نهم فوريه گفت: «ببر در معرض خطري بزرگ قرار گرفته است.»
منظور او حيوانات راه‌راهي بودند كه اين روزها نسل آنها در كشور رو به انقراض است. اما اقتصاد ببر مانند هندوستان هم كه ظرف سه سال گذشته به طور ميانگين سالانه رشدي 9درصدي را شاهد بوده است، در معرض خطر است.
از جنبه‌هاي گوناگون، هندوستان به عنوان يكي از بزرگ‌ترين داستان‌هاي موفقيت آزادسازي اقتصادي محسوب مي‌شود. سال‌ها اين كشور تحت قوانيني اداره مي‌شد كه سلطه انگلستان بر هندوستان را محقق مي‌كرد و تنها رشد اقتصادي ضعيفي را براي «هندوها» رقم مي‌زد.
اما ظرف 15 سال گذشته اقتصاد هندوستان به يكي از بزرگ‌ترين غول‌هاي قدرتمند تغيير شكل داده است. شركت‌هاي هندي جهان را به كام خود مي‌كشند. بدون قدرت هندوستان، اقتصاد جهاني رونق به مراتب كمتري را مي‌توانست تجربه كند.
اما متاسفانه اين دستاوردها شكننده‌تر از آنچه به نظر مي‌رسند، هستند. بسياري از عوامل بر اقتصاد هندوستان تاثيرگذار است، از دولتي كه بر حمايت كمونيست‌ها تكيه مي‌زند تا نظام فرقه‌هاي مذهبي، قطع برق و قوانين كار سختگيرانه.
اما مشكلي كه از همه اين‌ها جدي‌تر به نظر مي‌رسد، اين است كه دولتي كه ادعا مي‌كند منابع كشور كم است، از همان منابع موجود هم بد استفاده مي‌كند.

اما امروز ديگر اين عنوان را واگذار كرده است. اين افتخار امروز به دوست و گاهي شريك او وارن بافت تعلق گرفته است.
بيل گيتس با تاسيس موسسه خيريه بيل اند ملينداگيتس بخش زيادي از دارايي بي‌همتاي خود را صرف خيريه كرد. وارن بافت نيز به‌رغم آنكه مدت‌ها پيش اعلام كرده بود كه دارايي‌اش پس از مرگ تقسيم خواهد شد، طي يك تصميم ناگهاني بخش اعظم سهام شركتش يعني بر كشاير هيث اوي را به خيريه بخشيد كه البته بيشتر آن هم به موسسه بيل اندمليندا گيتس واگذار شد.
با وجود همه اين بخشش‌ها گويي اين ثروتمندان پاداش واقعي هديه‌هايشان را در قالب افزايش ارزش سهام شركتشان دريافت مي‌كنند. بافت كه ظرف يك سال گذشته شاهد افزايش ارزش سهام شركت بر كشاير هيث اوي بود، توانست ركورد ثروتش را به 62 ميليارد دلار برساند كه نسبت به يك سال گذشته افزايش 10 ميليارد دلاري داشته است. از سوي ديگر با وجود آنكه دارايي بيل گيتس اكنون بالغ‌بر 58 ميليارد دلار است و نسبت به سال گذشته 2 ميليارد دلار افزايش يافته، رتبه سوم را در فهرست ثروتمندترين افراد جهان به خود اختصاص داده است.
اگر مزايده‌ ياهوي شركت مايكروسافت در اوايل ماه فوريه نبود، بيل گيتس امروز از وارن بافت هم ثروتمندتر محسوب مي‌شد.
غول مخابرات مكزيك، كارلوس اسليم هلو با ثروت 60 ميليارد دلار هم‌اكنون بعد از بافت و پيش از گيتس در جايگاه دومين ثروتمند جهان جاي گرفته است. اين سه نفر يعني وارن بافت، بيل گيتس و كارلوس اسليم هلو، از سال 2001 تاكنون براي احراز عنوان ثروتمندترين فرد جهان رقابت تنگاتنگي را پشت سر گذاشته‌اند.
امسال اولين سالي است كه نه تنها بيل گيتس نفر اول اين رقابت نيست، بلكه حتي كارلوس اسليم هلو كه هر سال جايگاه سوم را به خود اختصاص مي‌داد، نيز از او پيشي گرفته است. با هم به خلاصه‌اي از رقابت تنگاتنگ و سرسختانه اين سه نفرنگاهي مي‌كنيم:  

وارن بافت، محبوب‌ترين سرمايه‌گذار آمريكا، به دليل افزايش قيمت سهام موسسه‌اش يعني بركشاير هيث اوي، شاهد افزايش ثروتش و رسيدن آن به 62ميليارد دلار است.

روز بيست‌و سوم فوريه زلزله‌اي با قدرت 4 ريشتر سارلند آلمان را لرزاند. عامل زلزله فعاليت‌هاي معدني در اين منطقه گزارش شد.
لرزه‌ها باعث سقوط هرم بالاي يك كليسا شد و چند خانه نيز ترك خورد، اما خسارت واقعي بر صنعت زغال‌سنگ منطقه وارد آمد. به منظور بررسي دلايل، واقعه كار به حالت تعليق درآمد. اگر پيتر مولر، رييس دولت محلي فدرال به حال خود گذاشته شود، توجيهي براي بستن معدن آن هم شش سال پيش از برنامه‌هاي زمانبندي شده، ارائه مي‌دهد.
مناطق سار و روهر، دو منطقه معدني تاريخي آلمان به شمار مي‌روند و معدن‌كاري در سارلند به تاريخ 1429 بر مي‌گردد، اما توليد آنها مدت‌هاي مديدي غيررقابتي بود و سالانه حدود 5/2 ميليارد يورو(معادل 7/3 ميليارد دلار) يارانه را به خود اختصاص مي‌داد. در سال 2007 اين صنعت و دولت آلمان معامله‌اي با هم كردند. اين معامله توافقي بود، مبني بر اينكه معدن‌كاري تا سال 2014 يا حداكثر 2018 متوقف خواهد شد؛ مگر آنكه يك بررسي در سال 2012 نشان دهد كه اقتصاد مربوط به فعاليت‌هاي معدني آلمان به ناگهان تغيير كرده و بهتر شده است. بنابراين به نظر مي‌رسد معدنكاران منطقه‌سار از هم‌اكنون محكوم به فنا هستند. آنها در روزهاي اوج خود در معدن انسدورف با تعداد 60هزار نفر مي‌توانستند 17ميليون تن زغال‌سنگ در سال توليد كنند؛

 
در هفته جاري، بي‌هيچ معجز‌ه‌اي، ديميتري مدودف، جانشين انتخاب شده توسط پوتين، با اختلاف آراي بسيار، مقام رياست‌جمهوري روسيه را از آن خود مي‌كند.
اما محبوبيت پوتين هم همين اندازه مشهود است: درصد محبوبيت او در روسيه بيش از 70درصد است.
ممكن است چنين رقمي در كشوري كه از سنت‌هاي دموكراتيك تبعيت نمي‌كند و تقريبا هيچ رسانه يا مركز قدرت مستقلي در آن وجود ندارد، كمي بزرگ‌نمايي شده باشد.
اما دلايلي هم وجود دارد كه باور كنيم بسياري از مردم روسيه يا بهتر بگوييم اغلب آنها، از هشت سال رياست‌جمهوري پوتين راضي‌اند و مشتاقند انتخاب او يعني مدودف را بپذيرند. اما به نظر نمي‌رسد شانس مدودف در برخورداري از چنين سطح محبوبيت مردمي تا اين حد باشد.
شهرت پوتين پايه در چهار ادعاي عمده‌اي دارد كه توسط حاميانش چه در داخل و چه در خارج از روسيه مطرح مي‌شود. اولين ادعا اين است كه او توانست ثبات سياسي را پس از بحران فردپيشين، يعني بوريس يلتسين، به كشور باز گرداند. دوم آنكه او توانست صلح را در چچن و قزاقستان شمالي برقرار كند. سوم آنكه پوتين موفق شد جايگاه روسيه را به عنوان يك قدرت تاثيرگذار در جهان حفظ كند. چهارم و مهم‌تر از همه آنكه او پرچمدار رشد سريع و با دوام اقتصادي و ارتقاي سريع سطح استانداردهاي زندگي در روسيه است.

به رغم همه اطمينان‌هاي علمي مبني بر اينكه ارگانيسم‌هاي اصلاح ژنتيكي شده براي مصرف انسان ايمن هستند و تلاش سازمان تجارت جهاني عليه توقف واردات اين‌گونه محصولات توسط دولت‌هاي عضو اتحاديه اروپا، بسياري از اروپايي‌ها از لمس كردن يا چشيدن اين نوع محصولات اجتناب مي‌ورزند، اما به گفته ايان فرگوسن، رييس شركت تيت‌اند لايل، غول محصولات غذايي انگلستان، به زودي تغيير خواهد يافت. او گفته است: «ما در برهه‌اي از تاريخ قرار گرفته‌ايم كه در آن فن‌آوري اصلاح ژنتيكي به يك حقيقت زندگي بدل شده است.‌»
فرگوسن كه رييس فدراسيون غذا و نوشيدني انگلستان نيز هست، معتقد است؛ به دليل آنكه بسياري از صادركنندگان بزرگ محصولات كشاورزي به توليد محصولات اصلاح شده دست زده‌اند، اجتناب از اين نوع محصولات بسيار گران تمام مي‌شود. يك‌ لابي كشاورزي به نام كوپاكوگكا در هفته جاري هشدار داد كه قيمت روزافزون غذاي دام‌ها مي‌تواند منجر به نابودي صنعت دام و طيور اروپا شود، مگر آنكه ممنوعيت استفاده از محصولات كشاورزي اصلاح شده، برداشته شود. در چنين شرايطي، وزراي كشاورزي اروپا نتوانستند بر سر موضوع مجوز واردات ذرت و سيب‌زميني اصلاح شده به توافقي دست يابند. قرار است اين تصميم هم‌اكنون توسط كميسيون اروپا اتخاذ شود و انتظار مي‌رود پاسخ آن كميسيون به صدور مجوز «آري» باشد.

وقتي شيوخ مناطق نفت‌خيز به غرب روي آوردند، سرفصل اخبار جهان را به خود اختصاص دادند، به عنوان مثال به تازگي برخي از قطري‌ها در شراكتي با انگليسي‌ها، بخشي از تيم چلسي لندن را به مبلغ 9/1ميليارد دلار خريدند. آنها حتي در خانه خودشان هم اخبار جهان را تحت تاثير قرار دادند. امارات متحده عربي دو ركورد را در دل خود به ثبت رسانده است. ساخت بلندترين ساختمان جهان در دبي و يك موزه لوور جديد در ابوظبي. اما پول نفت اعراب، اگرچه با سر و صداي كمتر، تاثيري بيشتر در كشورهاي فقير خارج از حوزه خليج‌فارس گذاشته است. طي شش سال اخير، حدود 700ميليارد دلار از اين پادشاهي‌ها كه شوراي همكاري خليج‌فارس يا جي‌سي‌سي را تشكيل مي‌دهند، خارج شده است. اين حكومت‌ها شامل عربستان سعودي كه تاكنون ثروتمندترين آنها محسوب مي‌شود، بحرين، كويت، قطر، عمان و امارات متحده عربي هستند. بخش اعظم پول اين كشورها هنوز در آمريكا و اروپا خرج مي‌شود. اما در شرايطي كه روند بازگشت سرمايه از كشورهاي ثروتمند كند مي‌شود، جريان پول اعراب به بازارهايي كه در گذشته كمتر مورد توجه قرار مي‌گرفتند، سرازير شده است.

ژاپن همچنان به پس زدن سرمايه‌گذاران خارجي ادامه مي‌دهد 

تاكائو كيتاباتا، معاون وزير اقتصاد، تجارت و صنعت ژاپن كه معاونت يكي از قدرتمندترين وزارتخانه‌هاي اين كشور را بر عهده دارد، مي‌گويد: «در كل سهامداران توانايي اداره يك شركت را ندارند. آنها متلون هستند و نمي‌توانند مسووليت زيادي بپذيرند. آنها با وجود مسووليت كمي كه مي‌پذيرند، با ولع بسيار انتظار درآمدهاي بالا دارند.»
نكاتي كه كيتاباتا در سمينار روز بيست و چهارم ژانويه به آنها اشاره كرد، نشان دهنده خط مشي رسمي دولت ژاپن نيست؛ اما حاوي طرز تلقي ژاپني‌ها از سرمايه‌گذاران فعال است و شامل همه سرمايه‌گذاران از جمله سرمايه‌‌گذاران خارجي هم مي‌شود. منظور سخنان او اعضاي يك صندوق سرمايه‌گذاري آمريكايي به نام استيل پارتنرز بود كه جرات كرده بودند از مديريت شركت نوشابه‌سازي ساپورو درباره سهام 19درصدي خود سوال كنند. روز سيزدهم فوريه، صندوق سرمايه‌گذاري استيل نامه‌اي ديگر به شركت ساپورو فرستاده بود و از آن خواسته بود كسب و كار نوشابه‌سازي خود را كاهش و پخش فعاليت‌هاي املاك و مستغلات خود را دوباره توسعه دهد.
اين داستان تنها يكي از مجادله‌هاي پيچيده بين شركت‌هاي ژاپني و سرمايه‌گذاران فعال خارجي است.