تحليل‌گران پيش‌بيني مي‌كنند كه اقتصاد اين ناحيه 15 كشوري، در فصل سوم سال جاري كوچك شود. اين در شرايطي است كه در فصل دوم نيز اين اقتصاد كاهش 2/0درصدي را شاهد بود.روز پنج‌شنبه داده‌هاي رسمي دولت آلمان از ورود اقتصاد اين كشور به يك دوره ركودي خبر داد.براساس جديدترين گزارش اداره فدرال آمار در آلمان، نرخ رشد توليد ناخالص داخلي اين كشور در سومين دوره سه ماه سال‌جاري به 5/0-درصد رسيد كه از رقم 2/0- كه برخي از كارشناسان پيش‌بيني كرده بودند نيز بدتر بود.
رشد اقتصاد آلمان در دوره سه ماه قبلي 4/0-درصد بود و آمار جديد نشانه سرعت گرفتن روند كاهش سطح فعاليت‌هاي اقتصادي و همچنين ورود رسمي اين كشور به يك دوره ركودي است.تحليل‌گران اقتصادي آلمان گفته‌اند كه با توجه به شرايط كنوني بزرگ‌ترين اقتصاد ناحيه يورو، انتظار دارند رشد منفي اقتصاد اين كشور در خلال دوره سه ماه چهارم سال‌جاري نيز ادامه يابد و در عين حال به تغيير در اين روند در اوايل سال آينده نيز اميد چنداني نيست.

بر اساس اين طرح كه روز يكشنبه گذشته توسط شوراي دولتي چين ارائه شد، اين بودجه طي دو سال به ده بخش مختلف اقتصاد كشور تزريق مي‌شود. اين بخش‌ها عبارتند از: بهداشت و درمان، آموزش، مسكن كم‌درآمدها، حمايت از محيط زيست، برنامه‌هايي براي ترويج نوآوري در فن‌آوري و حمل‌ونقل و ساير پروژه‌هاي زيرساختاري. به علاوه دولت اعلام كرده است كه برخي از هزينه‌ها به تلاش براي نوسازي در نواحي خسارت ديده از بلاياي طبيعي اختصاص خواهد يافت. از جمله اين مناطق استان سيچوآن است كه در ماه مه زلزله‌اي شديد را تجربه كرد.
شوراي دولتي چين در بيانيه‌اي اعلام كرد: «ظرف دو ماه گذشته بحران مالي جهان به طور روزانه افزايش يافت. براي توسعه سرمايه‌گذاري، ما بايد سريع و با دست پر عمل كنيم.» سرمايه‌گذاران جهان از خبر بسته محرك اقتصادي استقبال كرده‌اند.

روز يكشنبه دولت چين برنامه‌اي 586ميليارد دلاري را براي ايجاد محرك‌هاي اقتصادي جهت افزايش رشد اقتصاد معرفي كرد. اين طرح با هدف افزايش رشد اقتصادي داخلي از طريق كاهش ماليات و سرمايه‌گذاري بر پروژه‌هاي زيرساختاري،‌ تدوين شده است. يكي از علل تدوين اين طرح اقتصادي وجود اين نگراني بوده است كه اگر رشد اقتصادي چين رو به كندي نهد، عواقب جهاني شديدي بر جاي خواهد گذاشت.
نرخ بهره:
بر اساس ارقام به دست آمده از دفتر ملي سازمان آمار چين، شاخص قيمت مصرف‌كننده در اين كشور در ماه گذشته به پايين‌ترين حد خود از ماه مه سال 2007 تاكنون رسيد.

در اين گزارش آمده است: بحران مالي كنوني با بحران‌هايي كه كشورهاي در حال توسعه را طي دهه‌هاي اخير تحت تاثير خود قرارداده است، متفاوت است. اين بحران نه تنها در جهاني رخ نموده است كه با جهاني‌سازي مالي مواجه است و در آن بخش مالي نقشي بي‌بديل را در فعاليت‌هاي اقتصادي ايفا مي‌كند، بلكه بحراني است «وارداتي» كه از خارج از جهان در حال توسعه نشات گرفته است. به علاوه چرخ اين بحران بر محور شوك بزرگ و جهاني افزايش قيمت غذا و سوخت مي‌چرخد كه سنگيني زيادي را بر دوش بسياري از اقتصادها تحميل كرد و فقر و آسيب‌پذيري اقتصادي را افزايش داد.
منحصر به فرد بودن تركيب اين چالش‌هاي اقتصادي، تهديدات مهمي را پيش روي ماهيت و تاثير سياست‌هاي دولت‌هاي در حال توسعه گذاشته است و نشان از آن دارد كه پاسخ‌هاي سياستگذاري‌هاي كشورهاي در حال توسعه تاثيري بر عمق و مدت زمان اين بحران جهاني ندارد، اما عملكرد آنها مي‌تواند از ميزان تاثير اين بحران بر اقتصادهاي داخلي‌شان بكاهد. لازم است سياستگذاران آماده باشند كه بتوانند به قدرت و به سرعت با اولين نشانه‌هاي ضعف اقتصاد داخلي خود مقابله كنند و از همكاري‌هاي خارجي در صورت لزوم بهره‌ گيرند.

اوباما كه در نخستين كنفرانس خبري از هنگام انتخاب خود به عنوان رييس‌جمهوري آينده آمريكا حضور يافت، گفت كه ارائه يك بسته محرك اقتصادي مدت‌هاست كه به تاخير افتاده است و اولويت اول كار او خواهد بود.
او خواستار اشتغالزايي و كمك به خانواده‌هاي قشر متوسط جامعه شد. وي گفت: «قرار نيست خروج از بحراني كه اكنون درآن هستيم سريع و آسان انجام پذيرد. اما آمريكا كشوري قدرتمند و مقاوم است و مي‌دانم كه اگر تعصب و سياست را كنار بگذاريم و با هم تلاش كنيم، موفق خواهيم شد.»
اين كنفرانس خبري كه در هتل شيكاگو برگزار شد اولين كنفرانس خبري او از زمان پيروزي بزرگ او در برابر جان مك‌كين جمهوري‌خواه در روز سه‌شنبه هفته گذشته است.
او كه اولين رييس‌جمهوري سياهپوست آمريكاست و 47 سال سن دارد، در روز بيستم ژانويه به طور رسمي كار خود را آغاز خواهد كرد. به همين دليل در اين اجلاس خبري بسيار محتاط بود كه به اصطلاح پا روي دم دولت كنوني بوش نگذارد و اعلام كرد كه آمريكا هم اكنون تنها يك رييس‌جمهوري دارد.

باراك اوباما چگونه رييس‌جمهوری شد؟

 استراتژي اوباما كمك كرد كه 9 ايالت سابقا جمهوري‌خواه به حمايت از دموكرات‌ها تغيير جهت دهند؛ پيروزي اوباما تا حدود زيادي نتيجه برد او در جلب آراي دو سوم جوانان و كساني است كه براي بار اول راي دادند. به علاوه او آراي 95درصد راي دهندگان سياهپوست را نيز در اختيار داشت. حدود 66 درصد لاتين تبارها هم به نفع او راي دادند. علاوه بر اين او توانست عملكردي بهتر از عملكرد جان كري در سال 2004 از خود نشان دهد و آراي بيشتري از فارغ التحصيلان دانشگاهي سفيد پوست و راي‌دهندگان مستقل را كسب كند. اين گروه از راي دهندگان نقشي كليدي را در ايالت‌هايي چون پنسيلوانيا و اوهايو ايفا كردند. اين تصوير گوياي همه موفقيت‌هاي او است.   
                                           

 باراك اوباما رييس‌جمهوري بعدي ايالات متحده آمريكا خواهد بود
آمريكا به طرز دردناكي طي دو انتخابات رياست‌جمهوري پيشين شرطي شد و ايالت‌هاي آن به دو دسته سرخ و آبي تقسيم شد و تنها معدودي ايالت در وسط باقي ماند كه تصميم آنها به راي‌دهندگان كمي بستگي پيدا كرد.
سه‌شنبه شب، نامزد دموكرات رياست‌جمهوري آمريكا همه فرضياتي را كه به مدت نيمي از يك نسل بر سياست آمريكا حاكم بود، كنار زد. يك سياست‌مدار جذاب و براي بسياري الهام‌بخش در ماه ژانويه مسند رياست‌جمهوري آمريكا را از كم‌محبوب‌ترين رييس‌جمهوري عصر نوين خواهد گرفت.
وقتي اوباما در سال 2004 سخنراني‌اي را كه منجر به شهرتش شد ايراد كرد، از ايالت‌هاي سرخ و آبي سخن به ميان آورد. اما در آن زمان به هيچ وجه اين احتمال وجود نداشت او كسي باشد كه بين اين دو دستگي پل بزند. اما ابعاد پيروزي او در اين انتخابات بسيار بزرگ است. او حداقل 333راي كالج الكتورال را به دست آورد و در آراي مردم نيز پيروز است. ايالت نيوهمپشاير كه جان‌مك‌كين به خاطر پيروزي‌هايش در رقابت‌هاي سا‌ل‌هاي 2000 و 2008 عاشق آن بود، به اوباما پيوست. پنسيلوانيا هم ايالت مهمي بود كه مك‌كين در آن آخرين استراتژي خود را به كار بست و اميدوار بود نگراني‌هاي اقتصادي و شخصي را درباره اوباما ايجاد كند و آن ايالت را از اوباما بگيرد و شكست‌هايش را در ايالت‌هاي ديگر با آن جبران كند، اما اين استراتژي مك‌كين كار نكرد. اوهايو نيز ايالتي است كه از زمان لينكلن تاكنون به همه نامزدهاي جمهوري‌خواه برنده كاخ سفيد راي داد. اما وقتي اين ايالت هم به سمت اوباما رفت، در واقع جريان انتخابات پايان يافت. ساير ايالت‌هايي كه پيش از اين جمهوري‌خواه بودند، از جمله آيووا و نيومكزيكو هم تا حدودي به اوباما گرويدند.
سرانجام فلوريدا نيز به نفع اوباما راي داد و پيروزي بلامنازعي را براي وي رقم زد.

اندازه اين ارقام نسبت به بسته‌هاي مالي مشابه در بحران‌هاي پيشين چقدر است؟
همان طور كه جدول ارائه شده نشان مي‌دهد، اروگوئه 21درصد توليد ناخالص داخلي را در بحران سال 2002 دريافت كرد و آرژانتين دو بسته مالي دريافت كرد كه در مجموع ارزش آنها معادل 8درصد توليد ناخالص داخلي سال 2000 و 10درصد توليد ناخالص داخلي سال 2003 بود. به تركيه نيز دو بسته مالي ارائه شد كه حدود 7 تا 8درصد توليد ناخالص داخلي در سال 1999 و 2002 را به خود اختصاص مي‌داد. اما اغلب ساير بسته‌هاي مالي كوچك‌تر از اين ميزان بودند.

                                       
به راستي وقتي بحث بازار سهام مطرح است، آن هم در چنين اوضاع پرنوساني، آيا مهم است كه چه كسي به عنوان رييس‌‌جمهوري انتخاب مي‌شود؟
هم بله و هم نه. سياستمداران بر اقتصاد تاثيرگذارند و سياستمداران آمريكا مي‌توانند نقشي مهم در چگونگي خروج از بحران كنوني ايفا كنند. اما تحليلگران مي‌گويند هيچ‌يك از نامزدهاي رياست‌جمهوري آمريكا نمي‌توانند درماني براي وال استريت بيمار امروز باشند.
ران فلورانس، مدير بانك خصوصي ولز فارگو مي‌گويد «اقتصاد ماشيني بسيار بسيار بزرگ است و رييس‌جمهوري تنها يك بوروكرات دولتي است.»
به علاوه اغلب تحليلگران بر اين باورند كه اين بازار سهام بيمار هيچ چاره‌اي ندارد مگر اينكه تا سال آينده صبر كند و اين هيچ ربطي به كسي كه به كاخ سفيد وارد مي‌شود، ندارد و تاريخ به احتمال زياد اعتبار پيروزي را به او مي‌دهد حتي اگر او نتوانسته باشد كاري براي ارزش سهام انجام دهد. مساله زمان است و هيچ زماني براي رييس‌جمهوري آينده بهتر از اين نيست.
با وجود اين بازار سهام تنها بخشي از كل اقتصاد است و چه رييس‌جمهوري اوباما باشد و چه مك‌كين، ايالات متحده نيازمند خروج از ركودي است كه هنوز سختي آن رخ ننمايانده است. هر نامزدي كه به عنوان رييس‌جمهوري آمريكا انتخاب شود به محض سوگند خوردن با كسري بودجه‌اي حدود 500ميليارد دلاري مواجه خواهد شد كه انتظار مي‌رود در سال آينده بالغ بر يك تريليون دلار شود.
به دليل وجود كسري بودجه، بيش از آنكه سياست‌هاي رييس‌جمهوري جديد بر مسائل مالي تاثير گذارد، اين اوضاع مالي خواهد بود كه بر سياست‌هاي رييس‌جمهوري جديد تاثيرگذار خواهد شد.
جان لينچ، تحليلگر ارشد بازار در مركز سرمايه‌گذاري اورگرين مي‌‌گويد: «كل اين بحران مالي حداقل براي يك سال اول مي‌تواند حربه‌اي تبليغاتي باشد.»
البته شكي نيست كه تفاوت‌هايي در تاثير مك‌كين و اوباما بر كسب و كار آمريكا و در پي آن بر ارزش سهام خواهد بود. رابرت فلوهليك يك استراتژيست سرمايه‌گذاري در دويچه بانك مي‌گويد احتمال دارد كه در صورت رياست‌جمهوري اوباما بخش انرژي جايگزين به خوبي عمل كند و در صورت امضاي معاهده‌هاي تجاري توسط او صنايع كاغذ و فولاد نيز دوران خوبي را تجربه كنند و در صورت انتخاب مك‌كين شركت‌هاي بزرگ انرژي سود خوبي خواهند داشت چون او از مالياتي كه بر سودهاي كلان تخصيص مي‌يابد، حمايت نمي‌كند و شركت‌هاي مالي سود خواهند برد چون او با ماليات بر سود سرمايه‌هاي درازمدت و ماليات بر سود سهام نيز مخالف است. فلوهليك مي‌گويد: «البته انتظار نداشته باشيد رييس‌جمهوري بعدي بگويد من تسليم اين بحران اقتصادي شده‌ام و همه برنامه‌هايم را قصد دارم دور بياندازم.»
جريان‌هايي تاريخي وجود دارد كه مي‌تواند در يافتن ارتباط بين انتخاب رييس‌جمهوري و عملكرد بازارها در پي آن انتخاب، راهگشا باشد. اما مساله اين كه چه قدر اين جريان‌هاي تاريخي را جدي بگيريم.»

مقايسه آراي انتخاباتي هر ايالت آمريكابا شاخص‌هاي اقتصادي آن ايالت
 تيپ اونيل زماني اعلام كرده بود كه «همه علم سياست، موضوعي محلي است.» از سوي ديگر بحث اقتصاد در انتخابات رياست جمهوري سال 2008 آمريكا به محور اصلي رقابت‌ها تبديل شده است.
اما همه ايالت‌هاي آمريكا به يك اندازه كندي رشد اقتصادي را تجربه نمي‌كنند. جدولي كه نشريه معتبر وال استريت ژورنال به تازگي ارائه كرده است، تفاوت‌هاي اقتصادي ايالت‌هاي مختلف را به تصوير كشيده است و نشان داده است كه اين تفاوت‌ها چگونه بر نظرات راي‌دهندگان تاثير مي‌گذارد.
آخرين نظرسنجي كه به طور مشترك توسط شبكه ان‌بي‌سي و وال استريت ژورنال انجام شده نشان داده است كه بزرگ‌ترين نگراني در انتخابات پيش رو، مساله اقتصاد است و 49درصد از پاسخ‌دهندگان به نظرسنجي گفته‌اند كه اوباما در بهبود اوضاع اقتصادي بهتر عمل خواهد كرد.
اين در شرايطي است كه تنها 28درصد پاسخ‌دهندگان به اين نظرسنجي بر اين باورند كه جان مك كين در اقتصاد موفقتر خواهد بود.
جدول ارائه شده توسط وال استريت ژورنال سه شاخص كليدي اقتصادي را مورد بررسي قرار داده است. يكي از اين شاخص‌ها نرخ بيكاري در هر ايالت در ماه سپتامبر است.
اين ماه آخرين ماه است كه داده‌هاي آن موجود بوده است. مساله بيكاري در سطح ملي طي سال‌جاري به روشني در آمريكا رخ نمايانده است طوري‌كه نرخ بيكاري در كل كشور به 1/6درصد رسيده است. اما در سطح ايالتي اين نرخ از حداقل 2/3درصد در سوت داكوتا شروع مي‌شود و به 8/8 درصد در راد آيلند مي‌رسد.
شاخص ديگر در آمدهاي شخصي است كه مي‌تواند بر مسائل روانشناختي افراد تاثير گذارد. اعداد موجود در جدول نشان‌دهنده رشد درآمدي از فصل دوم سال 2007 تا فصل دوم سال 2008 است. اين آخرين دوره‌اي است كه داده‌هاي آن موجود بوده است. طي اين دوره شاخص قيمت مصرف‌كننده در سطح جامعه حدود 5درصد رشد داشته است. براي آن كه دستمزدها با تورم مطابقت داشته باشد، مي‌بايست نرخ رشد درآمدها هم همين اندازه مي‌شد.
مساله كاهش قيمت‌هاي مسكن نيز موضوع مهمي در ذهن راي دهندگان است. داده‌هاي موجود در جدول در اين رابطه، مربوط به شاخص قيمت مسكن در فصل دوم سال است كه آخرين دوره زماني است كه داده‌هاي آن موجود است.
نكاتي كه مي‌توان از جدول استخراج كرد اين است كه سناتور اوباما در همه ايالت‌هايي كه شاهد كاهش قيمت مسكن بوده‌اند به جز دو ايالت، پيشتاز است و اما دو ايالتي كه در آنها سناتور مك‌كين پيشتاز است ايالت خود او يعني آريزونا و ايالت يار انتخاباتي‌اش فرماندار آلاسكا، سارا پيلين است.

آمريكا بايد از اين شانس استفاده كند و باراك اوباما را به عنوان رهبر آينده جهان آزاد انتخاب كند
 غيرممكن است بتوانيم پيش‌بيني كنيم كه هر دوره رياست جمهوري چقدر مهم خواهد بود. اگر به عقب برگرديم، خواهيم ديد كه در سال 2000، آمريكا ابرقدرت بلامنازع جهان بود كه در جهاني كه عموما به آن احترام مي‌گذاشت، در صلح زندگي مي‌كرد.

بحث اصلي براي آمريكا اين بود كه با مازاد بودجه عظيم دولت فدرال چه بايد بكند. در آن زمان هيچ‌كسي نمي‌توانست رويدادهاي زلزله‌گونه هشت سال پيش‌رو را پيش‌بيني كند. وقتي آمريكايي‌ها در روز سه‌شنبه آينده پاي صندوق‌هاي راي بروند، جو بسيار متفاوت خواهد بود. ايالات متحده شاد نيست و در داخل و خارج دستخوش چنددستگي و سرخوردگي است. غرور و ارزش‌هاي آن مورد حمله قرار گرفته است. به دليل همه نقصان‌هاي موجود، هم جان مك‌كين و هم باراك اوباما اميد به رستگاري ملي را ترويج مي‌كنند. اكنون آمريكا بايد از بين اين دو يكي را انتخاب كند. نشريه اكونوميست حق راي ندارد، اما اگر داشت، به اوباما راي مي‌داد و اين كار را از صميم قلب انجام مي‌داد چون اين نامزد دموكرات به وضوح نشان داده است كه شانس بهتري را براي حفظ اعتماد به نفس آمريكا ايجاد مي‌كند. البته اكونوميست تاييد مي‌‌كند كه اين مانند قمار است. با توجه به بي‌تجربگي اوباما، فقدان شفافيت در مورد برخي از اعتقادات وي و عواقب يك كنگره دموكرات سرسخت، راي‌دهي به او يك ريسك است. با وجود اين، به خاطر مسير پرفراز و نشيب پيش‌رو او همان كسي است كه آمريكا بايد داشته باشد.

از سوي ديگر سناتور مك‌كين نيز سخنراني خود را در كلولند، يعني درست 60 مايل آن‌طرف‌تر با تمركز بر سياست‌هاي اقتصادي ايراد كرد. او گفت: «مردم آمريكا مي‌توانند به من اعتماد كنند. روش من به افزايش ارزش سهام، بازار مسكن با ثبات، رشد اقتصادي و ميليون‌ها شغل جديد منجر خواهد شد.»
در شرايطي كه رقابت‌هاي انتخابات امسال يكي از طولاني‌ترين رقابت‌ها در تاريخ آمريكا بود، در هفته جاري به پايان خود مي‌رسد و هر دو نامزد در اين موقعيت به طرزي روزافزون بر مسائل اقتصادي تمركز مي‌كنند، مسائلي كه حوزه اصلي نگراني راي‌دهندگان در بحران طولاني‌مدت مالي جهان است.
سناتور اوباما در دور مقدماتي رقابت‌هاي انتخاباتي نتوانست آراي ايالتي و قشر شاغل جامعه را به دست آورد و اين دموكرات، ايلينويز، اين شهر صنعتي را براي سخنراني خود برگزيد. او به جمعيت چندهزار نفري حاضر در مركز كانتون گفت: «ظرف يك هفته شما مي‌توانيد به سياست‌هايي كه مي‌تواند بين شما و پيروزي در انتخابات فاصله بياندازد، خاتمه دهيد. اين سياست‌ها منطقه‌اي را عليه منطقه‌اي ديگر، شهري را در برابر شهري ديگر و جمهوري‌خواهان را عليه دموكرات‌ها برمي‌انگيزد. سياست‌هايي كه ما را وا مي‌دارد بترسيم؛ آن هم در زماني كه ما نياز به اميد داريم. شما مي‌توانيد ظرف يك هفته پيش رو سياست‌هايي را كه حرص و آز و بي‌مسووليتي وال استريت را جانشين سخت‌كوشي و از خودگذشتگي مردم كانتون قرارداده است، ورق زنيد و عوض كنيد.»

در شرايطي كه كمي بيشتر از دو هفته به پايان رقابت‌ها باقي است، جمهوري‌خواهان هرگز نخواهند توانست اين مقدار از عقب‌ماندگي را جبران كنند، مگر منتظر معجزه باشند. اما نظرسنجي ديگري كه در همان روز منتشر شده بود از پيشتازي تنها 3درصدي اوباما نسبت به مك‌كين خبر مي‌داد كه آن هم كمتر از درصد خطاي نظرسنجي بود.
هميشه نظرسنجي‌ها تلفيقي از هنر و علم را به نمايش مي‌گذارند. حداقل يكي از آن نظرسنجي‌ها در آن هفته يا شايد هر دوي آنها بايد غلط باشد. طي دوران رقابت‌هاي دور مقدماتي، به خصوص در جبهه دموكرات‌ها، بسياري از نظرسنجي‌ها از هدف خود مبني بر ارائه آمار صحيح مايل‌ها فاصله گرفتند. به عنوان مثال برخي از آنها پيش‌بيني كردند كه اوباما در نيوهمپشاير به راحتي پيروز مي‌شود، اما آنجا فقط هيلاري كلينتون خوش درخشيد.
سال جاري آبستن چالش‌هاي غيرمعمول است و شايد بتوان تا حدود زيادي حضور اوباما را علت آن دانست. يك مشكل، تعداد راي‌دهندگان است. معمولا نظرسنج‌ها مي‌دانند كه جوانان كمتر علاقه به راي‌دهي دارند و سياهان هم همين‌طور. اما اوباماي جوان و سياهپوست توانسته است اين هر دو گروه را در تعداد زياد به ميدان آورد، آنها را واداشته است حضورشان را به ثبت رسانند، در رقابت‌ها شركت‌ كنند و طي رقابت‌هاي دور مقدماتي راي دهند. نظرسنج‌ها تلاش بسيار كردند تا اين روند را حفظ كنند. به عنوان مثال در ايالت‌هاي سياه‌نشين جنوبي انتظار مي‌رفت اوباما به راحتي برنده شود. اما او تنها توانست آراي لازم را به دست آورد و به راي سرنوشت‌ساز نمايندگان دست يابد.
بسياري از صاحبنظران هنوز معتقدند كه راي‌دهندگان سفيدپوست به ماموران نظرسنجي مي‌گويند به باراك اوباما راي مي‌دهند، اما نژادپرستي آنها سري است و اين مساله باعث مي‌شود آنها به جاي اوباما به مك‌كين راي دهند. چنين مرزبندي‌هايي در دور مقدماتي انتخابات ديده نشد اگر چه نظرسنجي‌ها چنين مرزبندي‌هايي را نشان مي‌د‌ادند. به‌خصوص در اوهايو، خيلي بيش از آنچه نظرسنجي‌ها نشان مي‌داد، اوباما دور مقدماتي را از دست داد.