ارقام تازه‌اي كه از نرخ بيكاري در آمريكا منتشر شد، واشنگتن را تكان داد.نرخ بيكاري در ماه مه به 5/5 درصد رسيد كه نسبت به ماه آوريل 5/0 درصد افزايش يافته بود. بخش اعظم اين افزايش مربوط به جوانان آمريكايي است كه براي اولين بار در عمرشان به دنبال كار مي‌گردند اما در اين مسير با شكست مواجه شده‌اند، چون اوضاع سرمايه بار ديگر به دليل نگراني‌هاي ناشي از ركود خراب شده است.

بنابراين چه زماني بهتر از حالا براي دو نامزد رياست‌جمهوري ‌آمريكا كه بر سر برنامه‌هاي اقتصادي خود با يكديگر هماوردي داشته باشند. روز نهم ماه ژوئن باراك اوباما توري دو هفته‌اي را به ايالت‌هايي كه در آنها رقابت در مي‌گيرد، شروع كرد. اين اولين سفر وي به عنوان نماينده حزبش بود. اوباما در اين سفر يك سخنراني طولاني در زمينه سياست‌هاي اقتصادي ايراد كرد. او جان مك كين را متهم كرد كه به مانند بوش اهل ريخت و پاش و ولخرجي است چون با مطرح كردن طرح كاهش ماليات معلوم نيست چگونه مي‌تواند هزينه آن را جبران كند. از سوي ديگر مك كين در سخنراني خود كه يك روز پس از سخنراني اوباما ايراد كرد، گفت اوباما موجب افزايش ماليات مي‌شود و در مورد موافقتنامه‌هاي تجاري به طرزي غير عاقلانه وارد مذاكره خواهد شد. اين نكته جالب است كه هر دوي آنها راست گفته‌اند.
طي دور مقدماتي انتخابات، اوباما از صدور مشاغل به چين و در برابر آن دريافت داروهاي سمي و آلوده از اين كشور انتقاد كرد، در حالي كه اشاره‌اي به بخش پر رونق صادرات آمريكا نكرد. (البته لحن او در مورد تجارت اين روزها كمي ملايم‌تر شده است.)
او خواستار افزايش ماليات آمريكايي‌هاي پردرآمد شد تا با آن هزينه‌هاي جديدي را صرف بخش بهداشت و درمان و مراقبن از فقرا كند.
اوباما خواستار افزايش ماليات آمريكايي‌هاي پردرآمد از 35 درصد به 6/39 درصد شد. اين همان مقداري است كه پيش از روي كار آمدن بوش معيار قرار مي‌گرفت. به علاوه او گفت كه ماليات بر درآمد حاصل از سرمايه‌ها بايد از 15 درصد به 25 درصد افزايش يابد. او مي‌خواهد انواعي جديد از ماليات شركت‌ها را نيز وضع كند.
او به طور مكرر در مورد از ميان برداشتن تخفيف ماليات بر درآمد سخن گفته است كه اين نيز به نوبه خود حاشيه ماليات را شامل 46 درصد حقوق دريافتي مي‌كند.
( ماليات بر درآمد در ايالت‌هاي مختلف آمريكا متفاوت است و طيفي را از صفر درصد در تگزاس و شش ايالت ديگر تا حدود 9درصد در گران‌ترين ايالت‌ها از جمله كاليفرنيا، نيوجرسي و واشنگتن دي‌سي شامل مي‌شود) اما ستاد انتخاباتي اوباما كه مملو از اقتصاددانان دانشگاهي است، جزئيات اين طرح را مطرح نكرد و اوباما در هفته گذشته اعلام كرد كه حتي ممكن است برخي از ماليات‌ها را بسته به شرايط اقتصادي دوران رياست‌جمهوري‌اش تغيير دهد.
از سوي ديگر اوباما به درستي خاطرنشان كرده است كه كاهش مالياتي جذابي كه توسط مك‌كين مطرح شده است، باعث تقليل يافتن بودجه فدرال مي‌شود. اين سناتور آريزونا قصد دارد همه كاهش‌هاي مالياتي دوران بوش را پابرجا نگه دارد و سقف ماليات شركت‌ها را تا 10درصد كمتر از نرخ ماليات بر درآمد حفظ كند.
اين برنامه‌اي گيج‌كننده است كه با هدف جلوگيري از كم جلوه دادن درآمد توسط آمريكايي‌ها و فرار مالياتي مطرح شده است. مك‌كين مي‌گويد مي‌تواند با كاهش هزينه‌هاي دولت هزينه‌هاي اين طرح را جبران كند. اما او مجبور خواهد شد خيلي بيشتر از اين هزينه‌ها را كاهش دهد و اغلب تحليل‌گران معتقدند كه او نتوانسته است جزئيات متقاعد‌كننده‌اي در مورد چگونگي انجام اين طرح خود ارائه دهد.
بنابراين برنامه اوباما چقدر پول به دست مي‌آورد و طرح مك‌كين چقدر پول از دست مي‌دهد؟ روز يازدهم ماه ژوئن مركز سياست‌هاي مالياتي آمريكا كه يك مركز تحقيقاتي در واشنگتن است، برآورد كرد كه در مقايسه با سياست‌هاي كنوني، طرح‌هاي دموكرات‌ها ظرف ده‌سال مي‌تواند 700ميليارد دلار بيشتر درآمد ايجاد كند.
در حالي كه طرح جمهوري‌خواهان ظرف همين مدت درآمدهاي دولت را 600ميليارد دلار كاهش خواهد داد.
بي‌شك هر دوي اين طرح‌ها ظرف يك دهه آينده بدهي‌هاي آمريكا را افزايش مي‌دهد و هيچ يك از آنها هزينه‌هاي مربوط به طرح‌هاي اين دو نامزد براي اطلاحات بخش بهداشت و درمان را شامل نمي‌شود. مك‌كين اميدوار است بتواند از افزايش كسري حساب جاري آمريكا از طريق طرح مرموز كاهش هزينه‌هايش بكاهد و اوباما بر راهكارهاي گوناگوني كه ستاد انتخاباتي‌اش مدعي است مي‌تواند ظرف يك دهه يك تريليون دلار براي كشور به ارمغان آورد، تكيه مي‌كند.
اين آمار و ارقام جاي بحث باقي مي‌گذارند. اما يك وجه تمايز بين اين دو كاملا واضح است؛ طرح اوباما نقدينگي را بين اقشار كم‌درآمد يا داراي درآمد متوسط توزيع مي‌كند اما طرح مك‌كين سودها را به سمت پولدارها سوق مي‌دهد و اين نكته‌اي است كه راي‌دهندگان به آساني به آن پي مي‌برند و به آن توجه خواهند كرد.