سوزني در انبار كاه

ذرت سرتاسر نبراسكاي شرقي را در تابستان مي‌پوشاند. جاده‌هايي كه بر فراز تپه‌ها ادامه يافته‌اند، مزارع را مانند نواري جدا كرده‌اند.
در قرن نوزدهم ميلادي بود كه در آمريكا طي قانوني اين مزارع به قطعات مشخص تقسيم شد تا خريداران تازه‌اي داشته باشد.

خانواده پتي كودي مزرعه خود را از زمان وضع آن قانون به دست نياوردند، اما خريداران تازه‌اي هم نيستند. آنها زمينشان را بيش از 100 سال پيش خريدند.از بعضي جنبه‌ها تغييرات چنداني ايجاد نشده است. خانم كودي و برادرش 280 آكر (113 هكتار) زمين زيركشت و تعدادي گوسفند و بز دارند.اما اكنون عصر پررونقي است. قيمت كالاها و زمين به شدت بالا رفته است. لايحه جديد كشاورزي مملو از يارانه‌ها است.
ميانگين درآمد كشاورزان نسبت به سال گذشته 3/6درصد افزايش يافته و به 89434 دلار رسيده است.
البته بخش اعظم سودها توسط عاملين بزرگ جمع‌آوري مي‌شود. خانم كودي كه به يك لاستيك بزرگ تراكتور تكيه زده است، مي‌گويد: كشاورزان كوچك ديگر به سختي مي‌توانند رقابت كنند.
مزارع خانوادگي بخش اعظم مزارع را در آمريكا تشكيل مي‌دهند. 97درصد مزارع اين كشور در سال 2006 يعني آخرين سالي كه در اين زمينه آمارگيري شده است به صورت خانوادگي اداره مي‌شدند.
اما همه مزارع خانوادگي مساوي نيستند. در سال 2006 مزارع «بزرگ» خانوادگي (يعني مزارعي كه سالانه فروشي بالاي 250هزار دلار دارند)، 6/7درصد كل را تشكيل مي‌دادند، اما 61درصد توليد را بر عهده داشتند.
در شرايطي كه خانواده‌هاي صاحب اين مزارع بزرگ 68درصد درآمدشان را از كشاورزي به دست مي‌آوردند، كشاورزان كوچك مجبور بودند بخش اعظم پول خود را از جاهاي ديگر به دست آورند.
حدود 63درصد از كل زمين‌هاي كشاورزي يا به بازنشستگان تعلق داشت يا به كساني كه شغل اصلي‌شان كشاورزي نبود.
خانم كودي جزو 27درصد باقيمانده بود. آنها كشاورزان كوچكي بودند كه شغل اصلي خود را كشاورزي تعريف كرده بودند، اما حتي اين گروه بخش اعظم درآمدشان را از ساير منابع از جمله مشاغل جانبي به دست آورده بودند.
سقوط تعداد مزارع كوچك به خوبي به ثبت رسيده است. از دهه 30 ميلادي ابداعات بخش كشاورزي و افزايش اشتغال در بخش‌هاي غير كشاورزي بهره‌وري را بالا برد و تعداد مزارع را كاهش داد.
نبراسكا در سال 1934 داراي 135000 مزرعه بود. سال گذشته اين تعداد به 47300 مزرعه سقوط كرد.
نقش دولت آمريكا در اين فرآيند تا مدت‌ها مورد بحث بود. مايك كورث، يك كشاورز از شمال شرقي نبراسكا مي‌گويد: تغيير اجتناب‌ناپذير است، اما من موافق نيستم كه دولت نقش بزرگي در تعيين اين تغيير داشته باشد.
هر چند كورث از دولت براي كالاهايش پول دريافت مي‌كند، اما به يك منتقد تبديل شده است.
كورث و متحدانش كه در قالب يك گروه مخالف سياست‌هاي دولت به واشنگتن آمده‌اند، مي‌گويد: يارانه‌ها به كشاورزان بزرگ كمك مي‌كند كه قيمت زمين‌هايشان را بالا ببرند و شرايط ادامه حيات را براي كشاورزان كوچك دشوار مي‌سازند.
گذشته از تسريع روند تغييرات، كورث و گروهش اميدوارند دولت اين تغييرات را ريشه‌اي كند.
آنها مي‌گويند: كشاورزان كوچك قشر متوسط مناطق حومه شهرها هستند و اگر دولت كوتاهي كند شرايط اجتماعي آنها بدتر مي‌شود.